Mijn allereerste gedicht
schreef ik na zijn overlijden.
Bleef ik de muziek in mijzelf volgen.
Door geliefde titels mijn woord te geven.

Knockin' On Heavens Door.

Tussen donker en licht
heerst serene stilte.
Ik omvat je lieve gezicht
in onze laatste kerstnacht,
waarin dromen zweven.
Kus je nog eens zacht
langzaam sterft leven
terwijl jij me leven bracht.


Stille angst ondertussen
verzet uit alle macht.
Dan afscheidskussen.
Kracht breekt verdriet
in je perkamenten gezicht.
Wil me met dagdromen sussen
en terug naar de nacht
waar jij met berusting het licht zag …

©WWwords
Voor mijn paps
22 augustus 1922
26 december 1999