Ze is van nature best kalm
moet soms wat stoom afblazen
maar laat zich niet voor het lapje houden

Als een rode lap.

We hunkeren nooit naar wat we hebben
Verlangen meer naar wat blijkbaar ontbreekt
Terwijl het gras waarop we mogen grazen
Daardoor langzamerhand verbleekt

Over de draad willen we springen
Niet terug naar de eigen stal
Waar we alles zo goed denken te kennen
Het warme stro lijkt daar soms een val

Maar als we de sprong dan wagen
Het begeerde voor even bereiken
Komt opnieuw hunkerend verlangen
Daarbij schuldig over de schouder kijken

Geen gedoe voor deze aardse stier
Zij vormt voor niemand een gevaar
Want zij maakt haar stoute fantasieën
Wel in eigen wilde dromen waar


©WWwords