Dit gedichtje geschreven,
op mijn laatste avond in Italië.

Unwritten.

Zacht zingt mijn hart haar lied in bed,
waar ik jou neervlij in een gedicht.
Maar jij merkt het niet, slaapt vast nét
ergens, met een lach op je gezicht.

Trekt dit leven aan me voorbij,
als een nog ongeschreven boek.
Al zijn de fantasieën voor mij,
raken verhitte beelden niet zoek.

Vormen zo op papier woorden,
zinnen vol passie, vol van gevoel.
Voor mij zijn het zoete akkoorden,
eenvoudig maar met een doel.

Vlij, schrijf ze stilzwijgend neer,
rozig warme dampen, voor later.
Ooit, ja ooit dan lees ik ze weer,
mijn vurige druppels als water.

Sla ik zachtjes dit boek dicht,
dagboek vol mooie herinneringen.
Voel me moe maar in evenwicht,
en laat het ritme van mijn hart zingen.

©WWwords
Titel Natasha Bedingfield