Veel nieuwe druppels heb ik hier niet laten vloeien.
Maar nadat jouw ademtocht zich met de mijne mengde,
alhier voor de eerste keer, stroomde ze door mijn gehele lijf.

Mooi...

De onverwachte ontmoeting met jou
hier, een oude geliefde bekende
maar je nu zoveel meer, intenser beleef.

Gevloerd door je ongerepte kracht
gedragen door je koelere ochtend humeur
doch alles onderga met groeiend verlangen.

Als ik je naar donker blozende kleuren
stil glimlachend mag aanschouwen
terwijl je contouren zuchten van verval.

Mijn hartslagen laat versnellen
als ik de doorleefde geuren van je ziel,
ruik bij iedere nieuwe stap die ik zet.

Hunkerend naar je fluisterende stem
die soms overslaat in bars kreunen
omdat je voelt, dat iets langzaam in je sterft .

Maar jouw ondoorgrondelijke aanwezigheid
herbergt de wortels van mijn diepste zijn
terwijl jij mijn groeien steeds meer doorgrond.

Gevoed door je alles omvattende smaken
ongeacht ons verleden, heden noch toekomst
ongeacht omstandigheden, noch gevolgen.

Melancholisch geniet van het moment
zonder berouw voor onze vergankelijkheid
puur leef in deze ontmoeting hier met jou... Herfst.

Mooi...

©WWwords
Het is mooi geweest.