Voor mijn dierbare vrienden Serge en Jacqueline
Zo lieten ze me gevuld van ongekunstelde trots hun stad zien
Blijf het zo zien, vervuld van alle kunst, al sluit ik echt mijn ogen niet

Tango d' amour

Parijs wakkert over de Seine
een vleugje accordeon flirt
walst een tango bij mij binnen
ik draai verliefd in het rond

Dronken, dol en dwaas
creperen vage vagebonden
op verwoeste, oude stenen
wijn geurt door verrotte tanden

Montmartre ruikt naar penselen
in voetsporen tredend van Rénoir
felle streken klad de hoop op succes
bespant linnen kleurt naar ontdekking

Terwijl ik flaneer over boulevards
overgoten door laatste warme stralen
schijnend op sokkels van eerbetoon
die statig staan in onvermoeibare glorie

Onderga ik theatraal deze eeuwige roem
waar alleen fel neonlicht de artiest onthult
alleen liefdesparen die terrasjes passeren
oh, Parijs zo wil ik je het liefst blijven zien


©WWwords 16-11-2015