Nights in White Linen.

Mijn avondtoilet
Hangt luchtig
Op de rand van mijn bed
Terwijl het heldere linnen kraakt
Poriën schreeuwen
Bij je bedwelmende omhelzing
Alweer zoveel jaar geleden
Dat ik je tegenkwam
Verleidelijk onzichtbaar lonkend
Nonchalant hangend op de hoek in Penha*

Maar altijd vol ornaat uitgedost
Wist je me na maanden van ontwijken
Met de neus in de lucht naar binnen te lokken
Onder mijn huid te kruipen
Me vanaf die tijd
Als een frisse wind weet te omringen
Me steeds licht bestuift
Ik mijn hand als bijna automatisch beweeg
Langs een nog vochtige haargrens
Wanneer je zachte aanraking

Op deze zo zichtbaar gevoelige plek
Traag tot diep in mij weet door te dringen
Een subtiel spoor achterlaat
Alsmaar tergend langzaam je lijn trekt
Vloeiend volgt langs mijn nek
Denk ik ...Alleen jij stroomt al jaren
Zo puur bij mij binnen
Terwijl ik je soms glashard vervang
Zonder je te willen breken

Omdat ik nog steeds zo vol van je ben
Jij nog niet leeg
Zet ik je toch zachtjes op je plaats
Strak in je pak
Kraakhelder geurend als altijd
Op de rand van mijn bed
Als poriën bevredigd vervuld zijn
door jouw verfrissende ontlading
White Linen
Mijn Eau de toilette

©WWwords
*Penha parfumerie op de hoek van Punda,
te Curaçao waar ik bijna 5 jaar heb gewoond.

Painted by Nathalie Picoulet