Dauwtrappen...
Moe van al dat getrappel rolt ze op de bank
Als plots deze gouwe ouwe door de lucht rolt
Kan zij niet zonder lucht en niet zonder muziek
En bij de laatste rollende tonen van Status Quo
Legt ze met een glimlach haar dauwdruppels vast

Roll Over Lay Down

Als een schaduw aan haar zijde,
heeft hij geen licht nodig om haar te zien.

Want zelfs in haar donkerste tijden,
schijnt ze tastbaar bovendien.

Verstrengeld liggen ze samen,
zoals hij altijd achter haar staat als nooit tevoor.

Laat ze hem nu leiden, pakt zijn hand,
is er niets waar ze zich voor hoeft te schamen.

Want alleen hij kent haar schijnbaar zo door en door,
blijft zij degene die licht schakelt naar een zacht dimmende stand.

©WW 14-5-2015