Aanrakingen als taboe.
Eenzaamheid spreekt boekdelen.
Blijven verbeeldingen ons verbinden.

Never alone.

Vol verlangen voel ik je
kijkend door een kier
van mijn slaapkamerdeur
ik laat me gaan
met jouw beeld voor ogen
in dit erotisch moment.

Je zuigt mijn beeld
en al mijn fantasieën
langzaam naar binnen
nog trager betast je
trillend jezelf
in zichtbare opwinding.

Je steeds donker
wordende verhitte ogen
volgen al mijn
vrouwelijke bewegingen
in een ongekende lust
als ik mijzelf uitkleed.

Op kousenvoeten
vlei ik uitdagend neder
nietsvermoedend …
sta je in de kier van de deur
maar ik vang je blik
in weerspiegeling van genot.

De gedachte
dat je naar mij kijkt
wind mij waanzinnig op
ik streel mijzelf, verdwijn
in eenzame hoogtepunten
Maar nooit geheel alleen.

©WWwords
Een nieuw 180°ROOD gedicht