Met dit fotogedicht
open ik mijn ero-bundel

Rondborstig Rood.

Onverbloemd spreekt ze alles uit
wat in haar getinte brein te boven komt.
Niet altijd even slim haar ritmisch geluid
wat bij sommige de tenen kromt.

Van alles flapt ze uit haar mond
haar zinderende zinnen deinen mee.
Net zoals haar borsten in het rond
wat hier zorgt voor het zoveelste cliché.

Rondborstig is ze misschien wel
zelfs in de meest letterlijke zin.
En al vindt men haar hier nog zo’n del
dit is nog maar het vurig rode begin.

©WWwords and Photo