26-12-1999
Alweer 15 jaar geleden
dat ik op deze voor hem zo speciale dag
afscheid nam van deze voor mij zo bijzondere man

‘’Papa...

Soms zijn ook mijn woorden overbodig,
heb ik alleen weer een hemels klein gebaar nodig.

Om je aan te duiden wat ik innerlijk bedoel,
of hoe eenzaam ik mij dit moment zo zonder je voel.

En als mijn woorden dan even blijven steken,
wat ik misschien al wel veel eerder had moeten uitspreken.

Klopt het wat mij opnieuw de juiste toon aangeeft,
mijn hart te laten spelen hoe ik mijn leven met je heb beleefd.

Kan ik ze je misschien toch nog zacht toe fluisteren,
of kun je ook zonder nog steeds zo intens goed naar me luisteren?

En als mijn ‘uitgesproken’ woord wederom tekort schiet,
hoop ik stilletjes dat je nog steeds van mijn sprekende muziek geniet.

©WW 26-12-2014

Toen gaf ik je stilzwijgend maar inwendig schreeuwend mijn woord.
Nu weet ik dat mijn stil geschreven, soms gezwegen woord.
Vaak meer zegt dan mijn hardop gesproken woord.

Vandaag geef ik je opnieuw mijn woord(en)
Hoop ik als je kind de ster(ren) van de hemel te koken
Voor mijn kinderen , je kleinkinderen zoals we altijd samen deden

Titel ‘’papa... van Stef bos...