Al bijna vier maanden terug,
na mijn bijna twee maanden in Italië.
Maar soms keer ik in mijzelf... even terug.

Over The Hills And Far Away.

Mijn gedachten, ze verdwalen
dus loop ik een eindje met ze mee.
Steeds hoger, als maar stijgende
En merk hoe dichter op mijn huid
ik zelf steeds verder weg dool.

Wat mijn gehoor versterkt
waar mijn stem steeds zwakker
en zwakker wordt.
Tot ik mijn eigen stilte versta
die mijn ziel aanspreekt.

Want de stilte is niet niks.
Die geeft aan mij door
als ik een stapje terug doe
antwoord op vragen
die ik anders nooit stel.

©WWwords