La vita è bella

Reikhalzend omarm
ik de orde in mijn chaos
waar mijn tastzin zinloos
naar zinnen lijkt te tasten

Bruggen probeert te slaan
tussen waanzinnig gekronkel
en eigenzinnige druppels
wanneer mijn mond regels proeft

Over leven en overleven
af en toe te bedrukt
geen zin om te beschrijven
als ogen boekdelen voor zich spreken

Blijken zacht reikende handen
met hun eigen gebarentaal
net als zachte blikken harder te raken
waar rake woorden niets bereiken

Blijf ik gedrukt met de neus op de feiten
mijn waanzinnige passie omarmen
omdat het leven onbeschrijflijk mooi is
hoe hard vaak ook de indrukken

©WWwords Uit Druppels
Met een foto gemaakt in Arezzo
Waar de gelijknamige film is gemaakt