Zij laat haar verbeelding spreken...

Poëzie, als geschilderde muziek van de lucht. Foto uit de serie van de photoshoot @eigengeraaid 26-11-2016

La vita è bella. Strelende geuren Vurig rode wijn Samenvloeiend In samen zijn Gesloten ogen Mijn glimlach Bijna onbewogen Maar geef me over Aan geopende lippen Vochtig gekust En zorgen druppels Voor meer dan alleen lust ©WWwords 20-8-2016

Foto gemaakt door mijn jongste op 3-3-2017

‘’Auteurs’’... Cover foto van mijn bundel Druppels <3

Al bijna vier maanden terug, na mijn bijna twee maanden in Italië. Maar soms keer ik in mijzelf... even terug. Over The Hills And Far Away. Mijn gedachten, ze verdwalen dus loop ik een eindje met ze mee. Steeds hoger, als maar stijgende En merk hoe dichter op mijn huid ik zelf steeds verder weg dool. Wat mijn gehoor versterkt waar mijn stem steeds zwakker en zwakker wordt. Tot ik mijn eigen stilte versta die mijn ziel aanspreekt. Want de stilte is niet niks. Die geeft aan mij door als ik een stapje terug doe antwoord op vragen die ik anders nooit stel. ©WWwords

Het regent net als de eerste keer zonnestralen en net als de eerste keer... weer veilig aangemeerd alles rustig laten bezinken en niet alleen mijn hart zingt als mijn passie mijn drijvende kracht stil tot me doordringt dat niet alleen het meer me weer met pure schoonheid omringt Sound of silence… Het meer zingt zwijgend mijn lied van duizend gedachten Is het strand even niet bij machte deze golven te weerstaan Meeuwen vliegen op verdwijnen aan de horizon als wilde herinneringen rollen Bedwelmend zoet als door sirenen bevangen bespeelt je landtong mijn muziek Spreekt mijn hart taal ik niet naar woorden alleen ogen die dankbaar gebaren Vloeien duizend gedachten samen in het lied van het zwijgend meer meedeinend op het stille ritme van mijn hart ©WWwords Orta San Giulio juni 2015

Ik wens iedereen een zinvol nieuw-jaar, zonder zinloos geweld, maar wel geweldig. Moments In Time Gedachten zweven rood, van eerste tot laatste regel van mijn gedicht waartussen diepzinnig stille momenten vol bezinning. Gedachten zweven warm, van eerste tot laatste uur van mijn jaar waartussen waanzinnig mooie momenten vol beminning. ©WWwords Photo @eigengeraaid

Een zinnig moment net als vorig jaar Alleen een beetje grijzer! Beetje wijzer? Om volgend jaar weer zinvol te mogen vullen One moment in time zwevend tussen eerste en laatste regel van mijn gedicht zit een stil moment van bezinning net zoals ik vol zin tussen het eerste en laatste uur van de laatste dag van dit jaar zweef ©WWwords

Ze zou iedere dag wel een beeld willen schetsen. Schilderen met muziek, vormgegeven door verbeelding. Waar dit gedicht in beeld brengt wat het in haar teweeg brengt. Sound And Vision. Voor haar een groot genot genieten van in gedachte geschreven poëzie bij het horen van druppelende klanken. In tekst bijna niet te evenaren maar als ze heel goed luistert naar deze innerlijke melodie die haar zo beeldend van inspirerende stof voorziet. Voelt en ziet ze nevelige zinnen als mist over velden aan en in zich voorbij trekken wetende dat hun mystieke schoonheid veilig verborgen ligt afwachtend in haar stille wateren. Tot ze instinctief aanvoelt het gevoelsmatig op schrift wil hebben ze van nature zinnig laat stromen totdat ze weer wegduikt in de stof van haar diepe grond alleen helder te lezen voor haar. ©WWwords Een gedicht uit mijn derde bundel Druppels, met een onmiskenbaar mooie titel van David Bowie. Met een foto gemaakt bij het zwembad in Il Canto del Maggio. http://www.aquazz.com/Webwinkel-Product-133220279/Druppels-|-Wilma-Walraven.html

Diep in gedachten... Als ik een van mijn gedichten in deze tweede verzamelbundel zie. Denk aan deze die ik vorig jaar heb geschreven, misschien iets voor deel 3. How Deep Is Your Love... Als jij in mij baadt als je in mijn wateren waadt vergeet dan niet dat ik je niet laat verdrinken je bij mij niet vergaat als ik je diep in me laat zinken als we samengaan in mijn diepe, stille wateren ik je niet laat stranden maar met mij ten onder laat gaan als ik je betrek in mijn felle onderstroom in golvende dromen waar we steeds maar weer tezamen komen...

Al ruim twee maanden terug, na mijn twee maanden in Italië maar voel nog steeds je warmte. See your halo. Je verrast me lichtelijk in wat ik echte liefde noem als je mij met jouw aura geheel omringd je tegen me aan vlijt. Me toedekt met je warmte in waar ik lig, ligt de wereld aan mijn geaarde voeten waar geen mens ze even raakt. Maar me hier hebben gedragen op werkende handen. van dageraad naar avondrood nieuwe aarde, kleur je dromend in omdat je me het licht liet zien. ©WWwords

Mijn stille inleidingswoorden in Druppels, de bundel ik aan mijn vader op heb gedragen. Druppels Laat mijn geest Mijn woorden Bevrijden Laat mijn hart Mijn ritme Bezingen Laat mijn handen Mijn muziek Beschrijven Laat mijn stilte Mijn ziel Beluisteren Laat mijn lichaam Mijn rust Bewaren ©WWwords

18 was ik bij mijn 1st concert in mijn geboorteplaats Dat was bij The Golden Earring in Arnhem in de rijnhal Dit jaar vieren ze hun vijftig jarig bestaan, beestachtig!!! Long Blond Animal... Mijn Gelderse streek brengt opnieuw het beest in mij op gang niet te temmen. Met geduchte snelheid tellen de jaren. Maar wat telt is mijn terugkerende lach. Terwijl hij stilletjes geniet, van de streken die ik nog bezit. Weet immers, vroeger was ze al een apekop. ©WWwords 18-10-2015

Niet verslagen Sla ik de bladzij om Een beetje aangeslagen ‘’Turn the page... soms kan ik de wereld niet meer raken wat anderen van mijn bloot gegeven geschreven beeldvorming maken hun werkelijkheid gezien door mijn ogen vol fantasieloze verharding laat me zo bedrieglijk onbewogen geen enkele affiniteit om toe te treden tot dit spel dat in hun ogen fair play heet dit gaat me werkelijk even te fel alle diepgang verdwenen stiltes worden niet gehoord serene naaktheid niet gezien geen enig benul van mijn woord ©WW 30-12-2014 Titel Turn the page van Metallica (originally by Bob Seger)

Wijngedichten vloeien rijkelijk uit mijn pen. Maar... Deksels nog eens aan toe! Rijst er nu teveel uit mijn pan? ‘Foodlost? Eten Wat weten we Werkelijk nog over het eten Wat we eten Wat weten we Of zijn we het verschil alweer vergeten Tussen honger en trek Kan als simpele keukenmeid Soms wel gillen van al dat verspillen Geen kaas meer van gegeten Het verschil tussen Hap slik weg Of genieten als een echte lekkerbek Geringschatte verschillen tussen Calorieën en parodieën Een lekkere hapklare brok Of een brok werk voor een lekkere hap Pakjes zakjes potjes De pot op potverdorie! Bakken we er nog wat van Of smeren we hem massaal Na het snelle ontdooien Ik weet ik gooi mijn druppel op een gloeiende plaat Of een knuppel in het hoenderhok Zijn nog altijd geen plofkippen En omdat ik toch het vuurtje flink opstook Zit je met mijn grillen En daar heb je een hele kluif aan Opgescheept met een mals kippetje En niet met de gebakken peren Alhoewel? Maar dan wijk ik wéér af Naar de wijsheid van de wijn Niet in de vrouw maar in de pan! Over de kook gaat men Wat zeg ik... over de rooie Geen tijd maak plaats We hebben ongelooflijke haast In de kiem smoren! Door een zure appel laten bijten Tijd? Eten! Wat weten we werkelijk Over bereidingstijden Deksels nog eens aan toe! Ik geef hier echt geen veeg uit de pan Maar neem eens de tijd En sta verbaasd over Je eigen bereide mmmmmaalTIJD! Maar wie maalt daar nog om? Of krijgen jullie nu teveel voor de kiezen Puur genieten van het genot Gemaakt in een tijdsbestek Waar de klok niet om maalt Omdat het ons zogenaamd Zo makkelijk wordt gemaakt Maar kant en klaar aangereikt Wil nog niet zeggen dat zelf koken Moeilijk is, ook in korter tijdsbestek Echt zo klaar als een klontje Of vergelijk ik nu appels met peren? Pas als je probeert zie je wat Je ermee bereikt en hoe het verrijkt Als de kers uit blik op de taart? Of vers geplukt fruit net als de dag! Want wat ik zie met trots Dat wat je met passie Doorgeeft aan een volgende generatie In de goede verhouding Misschien wat tijd kost Maar veel liefde voor koken oplevert Ook in deze gehaaste tijd... ©WWwords Of ik naast schrijven van koken hou Ik hoop dat het te lezen is in mijn woorden En een beetje af te lezen van mijn vreedzaam gezicht

''Unconditional Love'' Jouw hart vol liefde, Jouw hart zo klein. Jouw hart voelt maar één ding: " Ik wil bij je zijn." Jouw hart vol vertrouwen, Jouw hart dat gelooft. Jouw hart fluistert maar één ding: " Ik hou van je, belooft " Jouw hart vol geluk, Jouw hart vol plezier. Jouw hart zegt maar één ding: " Je bent weer hier. "

Zij zoent de woorden die ze in haar tijd mag schrijven Ook al is ze veranderd, veranderd door de lijn in haar tijd Zal ze altijd de zinnige zonnige kant blijven zien en beschrijven ‘’ Times Are Changing... Schrijft graag bij vlammend licht een frisse lente van de hemel Tekent met kleur op de wangen wat vage vurige zomerse regenbogen Creëert op gevoel een zinderend beeld als door een te warme herfstwind weggeblazen Maakt gebruik van nachtelijke stilte, als wellustige donkere letters krullend wachten op de achtergrond van haar blanco winterse pagina ©WW 25-10-2014

Niet van slag, maar een eigen slag. Niet van de wijs, maar een eigen wijs. Een paar zachte klanken Wat harde tonen Op rij nog net geen melodie Samen zullen ze mij bekoren Want in slag herhalen Vormt zich langzaam Een refrein dat het hart Van mijn lied zal bepalen Als een ritmische vorm Zinnen die strofen Dragen mijn gevoel In haar ranke lijf naar boven Een lied over mijn liefde De liefde voor muziek Zal me eeuwig bekoren Met woorden, een titel Nu eindelijk uit mij geboren ‘’Story behind her rythm...

La vita è bella Reikhalzend omarm ik de orde in mijn chaos waar mijn tastzin zinloos naar zinnen lijkt te tasten Bruggen probeert te slaan tussen waanzinnig gekronkel en eigenzinnige druppels wanneer mijn mond regels proeft Over leven en overleven af en toe te bedrukt geen zin om te beschrijven als ogen boekdelen voor zich spreken Blijken zacht reikende handen met hun eigen gebarentaal net als zachte blikken harder te raken waar rake woorden niets bereiken Blijf ik gedrukt met de neus op de feiten mijn waanzinnige passie omarmen omdat het leven onbeschrijflijk mooi is hoe hard vaak ook de indrukken ©WWwords Uit Druppels Met een foto gemaakt in Arezzo Waar de gelijknamige film is gemaakt

‘’One moment in time... zwevend tussen eerste en laatste regel van mijn gedicht zit een stil moment van bezinning net zoals tussen het eerste en laatste uur van de laatste dag van dit jaar ©WW 31-12-2014

Zelfs met mijn ogen dicht Kan ik jou onder ogen komen Het was liefde op het eerste gezicht En met één blik was ik totaal verkocht From the day we arrive on the planet… ''Circle of Life… Dierendag gewoontegetrouw Vandaag… dag voor jou apart Extra knuffel met ik hou van jou Gevoel komt diep uit mijn hart Echte band heb ik met jou Wat je er voor terugkrijgt? onvoorwaardelijke trouw Je me aankijkt verder zwijgt Dierenliefde is zo belangrijk Zijn ogen spreken iedere taal Af en toe van mij afhankelijk Trouw lijkt soms zo normaal Ach, niet als reclame bedoeld Op deze ene dag in het jaar En heb je het eenmaal gevoeld Is dit werkelijk geen bezwaar… Even extra aandacht op deze ene dag mag... Maar dierendag? Aandacht? Gewoon iedere dag! Circle of Love…

Zo op dit randje En het randje van dit seizoen Heeft ze een goede kijk in de...haar diepte Maar daarvoor is ze eerst door het... haar dal gegaan Over the Hills and Far Away… Met bagage in haar hoofd, bagage in haar hart. Al dromend denkend aan haar gloednieuwe start. Dromer's lach in de morgen, dromer's traan in de nacht. Al starend hoe fantasie haar werkelijkheid soms verzacht. Deze zachte rustige ochtend, begroet door zonnestralen. Al kijkend in de verte van haar droomland, stralend ademhalen Maar met alle bagage in haar hoofd, en vooral met die in haar hart. Gaat ze opnieuw bergen verzetten, plukt ze de dag, iedere keer apart. ©WWwords Foto gemaakt in Castagneto Carducci

Letters mengen zich in mij als vloekende kleuren, mijn penseel zwijgt. Ik zwijg, want soms speelt er zich iets in je af als een schilderij op zich. ‘’Painted Red... Wringen doe ik maar niet meer Krijg geen druppel uit me geperst Wrange smaak zet me voor het blok Terwijl het beeld wat zich in me afspeelt Mij druppelsgewijs voorziet van denkbeeldige stof Rijen van gerangschikt blad Stof doet opwaaien Mijn bloedrode vloeistof laat razen Dronken voert Alleen al door de aanblik Van geschonken schoonheid Zo vloeien druppelende letters langzaam smaakvol in mij samen Mengen gemengde gevoelens Zich met meesters Die deze rode stof vloeiend Passie en liefdevol Konden afschilderen Met poëtische druppels En traag vult mijn blad zich Schikken letters zich Maken zich van mij meester Net zo Verwachtingsvol Als rijen vol gerangschikt druivenblad ©WWwords

Mijn rode druppels blijven grijs vloeien. Omdat bloed kruipt waar het niet gaan kan! Red Red Wine Dromend over hoe ik me in de auto pers opnieuw op weg naar wijngaarden, olijfbomen, cipressen, oogt prachtig in haar gele glans. Al geeft te schrale wintergrond hen nu misschien te weinig kans om echt te kunnen zoeten in de zon. Op de proef gesteld door koude nachten zetten hun zwaar bevochten sappen haast niet in behoeftige suikers om. Maar als de wijnbladeren weer gaan tieren ondanks te weinig warmte, ontwaakt het vurige rode vocht opnieuw in mij de dromer. En met mijn ogen dicht tegen het licht proef ik opnieuw de volle smaak van de natuurlijke strijd der elementen. Een temperamentvol karakter met hetzelfde rode hart als ik, zou bijna zoet gaan aanvoelen door het pittige vocht zacht te consumeren. ©WWwords 12-3-2016

What a Difference a Day Makes... Haar dagboek zegt een ander weinig spreekt slechts in boekdelen haar taal velt haar eigen oordeel verloren tussen kaft en blad zijdes zijn beschreven bekrast beklad vergeven... verfrommeld vol van scheuren verkreukeld gevlekt waar tranen van treuren haar braken waar die van geluk haar raakten verweven met leven beschreven emoties weg getekend gevolgd door schaduwen duistere geheimen niet uit te vlakken voor een deel in vertrouwen gedeeld maar voor het grootste deel altijd aan haar toch meestal zonnige zijde gebonden, verbonden waar het merendeel veilig is dicht gevouwen dat boek van haar dag boek ©WWwords

In mijn hart heerst weer de nodige rust, maar is mijn hoofd zich daar ook van bewust? Weet zo even geen titel... of? ''Inside My Head... Oog in oog met eigen aanschouwing zal mij altijd laten verlangen naar liefde en sensualiteit in vrouwelijkheid gevangen. Jij, de bron van mijn gedachten zo bepalend voor mijn bewustzijn met zielsverwante gevoelens die niet alleen van mij blijken te zijn. Zoals opbouw van liefde diep in mijn onderbewustzijn niet verschoond van bestaande ellende om te kunnen zijn, wie je wilt zijn. Zoveel gegeven liefde vol vertwijfelde onkunde. Hoe word ik me bewust van datgene wat ik mezelf ook zo gunde? ©WW 15-11-2014

Zomerse zinnen. Zachtblauwe zuchten, verdiepen warm luchten worden heller, iedereen vliegt uit terwijl mijn zomerse bui van binnen losbarst als ik liggend op frisse rozige druppels stuit. Een droomwereld zich ontvouwt voor mijn oog terwijl de andere is gericht op de innerlijkheid waar ik beeldende gebeurtenissen voel bewegen een rilling zich van mij meester maakt, tegelijkertijd. Om me heen alles en iedereen haastig op pad behoeftig naar een bevredigend koel verblijf ben ik niet uit mijn stoel te slaan, lig te genieten van koesterende stralen op mijn zonovergoten lijf. Dragen zomerse zinnen het moment van dit gebeuren ontspannen mijn gehele zijn, mijn inwendig blikveld als een koepel van koestering en bescherming even niet door dagelijkse beslommeringen geveld. ©WWwords

Al kan ik me op dit moment niet passievol voeden. Is het zoals altijd muziek doordrenkt met passie, wat mij voedt met bezielende woorden. “Yesterday... Blik terug en denk aan het oude jaar als aan een verre vriend omarm hem in gedachten zeg hem vaarwel herinneringen hebben hun plekje verdiend deze laatste nachten ga nu geheid verlangen naar gezond geluk als nieuwe metgezel om deze te vervangen al is het soms moeilijk om iets te laten gaan wil je vasthouden aan wat er niet meer is maar niet aan datgene wat je van binnen verteerd iets wat jou wil bezitten je inwendig ziekelijk de baas wil zijn maar op de drempel weet je, het is waar weet je, het is goed zo had toch al eerder geleerd mij krijg je niet snel klein begint loslaten al bij het begin op de drempel geen vrees geen voornemens geen verre vooruitblik frisse moed in iedere zin des woord en aan het begin van iedere dag die ik nu weer pluk plukken mag laag voor laag denk ik geheid met een voorzichtige lach maar aan een ding gezond zijn is mijn geluk uitdaging, ga uitdagend akkoord begin dag voor dag aan het begin van een nieuw jaar maar met de blik op vandaag omdat “Today is the day... ©WW 21-12-2014 Foto is van de serie waar ik uit kon kiezen voor achterop mijn tweede bundel ‘’Ritme van mijn hart’’. Gemaakt in een monumentaal pand in Roermond door freelance fotograaf en buurman Peter Wouters.

Fallen... Op het randje van haar vertrek daar Neemt ze hier even een kleine afstand In haar gedachten nog steeds mijlenver weg In haar diepte het hoofd blijft breken over regels Haar en haar leegte vullen te vol van diepe indrukken Diep voor is gevallen zonder haar zinnen nu te verzetten ©WWwords Titel Evanescence. Foto 29-6-2015 Terranuova

Dat tijd drijft... blijft een levend gegeven Net zoals je tijdelijk een droom zo levendig kunt beleven De tijd lijkt bevroren maar de kilte wordt voor even verdreven ‘’Time stood still... Ik heb van je gedroomd vannacht, heb gezien hoe je naar me lacht. De tijd, de tijd stond even stil. Ik speelde dromerig door je haar, we beschreven de liefde voor elkaar. De tijd, de tijd stond even stil. Want alle klokken om ons heen, ze bevroren één voor één. De tijd, de tijd stond even stil. Ik speelde dromerig door je haar, we bedreven de liefde met elkaar. De tijd, de tijd stond even stil Ik heb van je gedroomd vannacht, heb gezien hoe je naar me lacht. De tijd, de tijd stond even stil. Foto uit 1979 in Milaan boven op de Dom

' Greatest Love Of All... I believe... the children are our future... zo klein ze zijn zo groot is hun hart hun stralende ogen dansen wijds de wereld in zonder angst, zonder zorgen niet denkend aan wat komen gaat steeds iets nieuws ontdekken duizenden eerste keren zoveel te leren wat zou de wereld zwart wit gezien kleurrijk horen te zijn door de ogen van ieder kind ©WW

Kijkende... Naar de enige babyfoto die ik van mezelf bezit Weet ik, mijn kinderen laat ik met liefde los en zijn niet mijn bezit Maar ze gaven me wel iets waar ik tot mijn einde met liefde aan vastzit… mijn naam Mama Niemand heeft mij zo klein gekend als mijn moeder ik zo levendig zo krachtig en ik had niets in de gaten Niemand heeft mij zo klein gekregen als mijn moeder ik zo levenloos zo ontkracht en ik voelde me zo verlaten Niemand heb ik zo gemist Kon ik maar, horen over mezelf als kind en hoe je me nu als moeder vindt Niemand heb ik zo gemist Kon ik maar, op zoek naar herkenning en vooral een beetje erkenning Kon ik maar, naast mama, vriendin, collega en vrouw ook echt een dochter, echt een kind zijn van jou... vooral nou… als... mama "Mama" De eerste single die Genesis uitbracht ter promotie van hun album Genesis. Op 22-8-1983 uitgebracht. Toeval? Of viel het me toe om op die datum in 1997 voor de derde keer mama te mogen worden.

Heb het eerder gezegd en al zo vaak over geschreven, omdat deze dag niet de enige moederdag is in mijn leven. Voor mijn lieve kinderen, omdat ik deze dagen mag beleven. ‘’Moederdag… Nooitgedag’’ Een lach Op deze dag Met veel ontzag Moederdag Altijd de zondag Na mijn verjaardag En werkelijk vanaf die dag Dat ik me moeder noemen mag Is niet te bevatten in maar één dag Deze ‘Wonder-baar-lijke’ dagen Vergeet ze niet, van mijn levensdagen Het moment dat ze hun levenslicht zagen Negen maanden onder mijn hart gedragen Het intense gevoel toen ze in mijn armen lagen Is om voorgoed in mijn hart mee te mogen dragen Want als het aan de medische wereld lag Kwam er nooit zoiets voor mij als een moederdag Wat aankwam als een moker, zeg maar donderslag Dus heus niet alleen maar op deze ene dag Maar vulden mijn hart en dagen, nog voordat ik ze zag. Maakte me moeder op meerdere dagen met een glimlach! ‘’Moederdag… Iedere dag!’’

Vrijheid! Blijheid? Om vrij te mogen schrijven Is met geen pen te beschrijven En als je het gemêleerd probeert te binden Zal niemand zinnige zinnen aan banden leggen Klopt mijn hart de universele taal zonder woorden Maar spreken onze handen niet onomwonden hetzelfde ? ‘’ I'm Free... vrij gebonden aan mijn vrijheid houd ik de touwtjes stevig in handen laat niet los aan wat ons ooit heeft bevrijd mogen beelden niet vervagen en woorden niet vergrijzen maar ben ik ook vastbesloten om vast te houden aan wat de kleurrijke wereld mij altijd ongebonden en zonder begrenzing heeft geboden opgevangen in haar immense gastvrijheid gesloten in geopende kamers van mijn vrije hart beelden veilig in mijn open mind geprent waar momenten geschoten in het moment mij geraakt recht in het hart op het juiste moment geschreven voortvloeien als druppels uit mijn hart zonder bloed vergieten laat ik zo geboeid mijn blik gevangen houden wil blijven zien wat me aantrekt al ontketent dit gemengde gevoelens want als ik loslaat word ik steeds vaker teruggetrokken terug naar de keiharde realiteit van wereldse waanzin zit ik vastgekluisterd aan geprojecteerde beelden waar ik mijn ogen niet voor sluit aantrek totdat het pijnlijk boeit wat een band schept om woorden te scheppen bindt want ik ben vrij om me gebonden te voelen maar wil geen gevangene worden van opgesloten gevoelens dus ontrafel ik ze druppelsgewijs zoals ik de touwen laat vieren vier mijn vrijheid draag het op handen dit op mijn lijf geschreven staat draag het op aan iedereen hoop ik dat men (hier) de handen ineenslaat zich niet torenhoog opsluit hoe was het ook alweer?...geen woorden maar daden! kunnen we onze ogen sluiten voor wat ver van ons bed is of openen voordat we met elkaar kopje ondergaan een hulplijn openen is heel makkelijk de geldkraan stroomt net zo hard als water maar met een echte hulplijn vang je pas rijkdom of zeg ik dan te onbevangen een leven is onbetaalbaar? knoop ik heel goed in de oren iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen wat in mijn oren klinkt als muziek net zoals dit... ik ben vrij... vrij gebonden aan mijn vrijheid! ©WW 22-4-2015

Voor mijn inmiddels al grotere… ''Dochters'' Een klein mens werd een verlangen. Jij hebt hoop door geluk vervangen. Jouw wens was ooit een klein zusje, hier geef je haar zacht je eerste kusje. Straks hou ik jou weer in mijn armen, kom je mijn hart even extra verwarmen. Zeg dus niet gauw nooit in je leven, want het blijft een bekend gegeven. Dat zodra je iets echt hebt opgegeven, je het mooiste nog moet gaan beleven. Mijn meisjes zijn straks weer bij elkaar. en ja, het blijft een 'wonderbaarlijk' paar.

‘’Zij... Zij kwam in ons leven als een kleine wervelwind had de kleur en vorm van een vlinder aangenomen zodra ze begon te ademen ging mijn bloed sneller stromen ze wordt bemind, was teer maar ontpopte zich tot sterk kind Zij is het die mijn tijd met haar jeugdigheid verbindt ook met woorden een verbond heeft in haar dromen daar zonder dat ze het nog beseft de mooiste zinnen verzint met haar geboorte is niet alleen mijn wens... droom uitgekomen

Zag haar zonnige notitie tussen al mijn lijnen. En ook als de zon even zou verdwijnen, zou haar uitstraling me nog blijven beschijnen. ''What goes around comes around'' Je blonde haar, zacht golvend in de wind Iets onverwachts bereikt, blij als een kind Resultaat van zoals je door de dag rent Gesierd door eenvoud, zoals jij bent Gevoel, emotie, zo heerlijk transparant En toch houdt alles met alles verband Een lach, een traan, een twijfel, een weet De herinnering blijft, en niet vergeet Je hart lijkt het te willen zeggen Ook jij kan zonder woorden uitleggen Je ogen stralen, glimlach op je gezicht Al het simpele zo beziet in zonlicht En ook als de zon even zou verdwijnen Zou je uitstraling me nog beschijnen Wat jij nu van je leventje maakt Heeft mijn ziel heel diep geraakt Zoals je kijkt, precies zoals je bent Opmerkelijk, ongeremd, ongekend De eenvoud, die jouw leven siert Hoe je je dagen in het leven viert Zo onverwachts geboren voor een leven in geluk Bezig aan een voor mij zo bekend levensstuk Met dezelfde passie in je hart, vol pure levenslust In jouw wereld vind je nu soms maar even rust Liefde, kracht,onze band een machtig gegeven In jouw leven herken ik zo mijn leven Maar ben gelukkig als mama voor je daar En als het nodig is weet dan... ik sta voor je klaar

In de ronde toren, waar de laatste sterrenwacht nog steeds de wacht houdt. Toveren zat je naar te luisteren las ik op je tijdlijn... Heb wel wat betoverende sterrenstof voor je om te lezen... Speciaal voor bij je sprookjesfoto “Als ik kon toveren... Soms denk ik aan vervlogen tijden kleine meisjes worden groot vrolijke witte paardenstaartjes spattend tropen water, giechelend bloot Gebroken nachten, zou ik je wel horen? eerst kwam ‘mama’ later ‘nee’ hoe vaak ik dat nog zou gaan horen! ik had echt helemaal geen idee Soms denk ik aan vervlogen tijden onbevangen, puur, soms blind vallen, opstaan, grens verleggen, je kind loslaten begint als je begint Dit is toch ook weer een mooie tijd zittend in de ronde toren op een dag ineens was het zo’n wereldse meid zoveel meer ze nu weet, kan en mag Kost soms 10 jaar van mijn leven je verdriet, lach,geluk tranen en pijn al heb ik altijd gevoeld en geweten hoe sterk je op eigen benen zou zijn Soms denk ik aan komende tijden pijn niet meer geheeld door mijn zoen en dan hou ik heel stil mijn hart vast wat later nog voor moois kan en gaat doen Je bent nu 27 en nog een beetje ik denk wel eens waar blijft de tijd ik hou van jou maar ja dat weet je maar wacht, kleine ster, dat blijft altijd!

Oudjaarsavond komt met rasse schreden naderbij Schijnt een licht op wat ik heel veilig binnen hou bij mij Wat niet wil zeggen dat ik alles alleen maar zie van dichtbij "Respect Yourself... and! Een dier meer dan alleen een stuk vlees De mens meer dan alleen consument Ons land meer dan alleen een case Wat je doet is wat je bent Zijn onze scholen geen markt Zoals onze zorg onze zorg is, geen product En wie zijn onzichtbare onbetaalbare rijkdom niet kan delen Is als mens zichtbaar totaal mislukt Mag het zo ogenschijnlijke rijke westen Zich niet afzonderen als een armzalig eiland Zoals Europa zich niet Mag ingraven als een zelfingenomen fort En wie bang is voor wat vreemd is Doet echt vooral zichzelf tekort Blijf niet angstig aan de kant staan Stel een daad, deel en toon je moed Laat dit alles hand in hand gaan Met al het goede in je en wat je er mee doet Zorg voor stilte en vuurwerk in je leven, en sta eens vurig stil bij mens en dier in je leven! ©WW 28-12-2014

Mijmerend en bladerend door oude boeken kwam ik hem tegen. Mijn oudste liefste schat… Bladerend in één van zijn oude schatten Een oude foto, een moment opname vastgelegd bij leven voor het leven "Reflection" Als donderslag bij heldere hemel word ik geraakt, één reflectie mijn spiegelbeeld heeft mij wakker gemaakt. Is het een breekmoment van vreugde, pijn of opstandigheid, ik weet wel beter, en word bruut teruggeworpen in tijd. De gedachte aan je mildheid in die eeuwig voortgaande strijd, leerde me toen al, blijf tot in den treure wel jouw kleine meid. Zat in mijn ouderlijk huis als een bezetene te schrijven, vier kantjes vol, zonder het al teveel op de spits te drijven. De demonen om me heen bleven voor een moment ijzig stil, daarentegen had ook ik iets ontwikkeld, een ijzeren wil. Deze woorden waren voor jou, voor aan de andere kant, weet zeker, voel met heel mijn hart, je bent daar veilig beland. Opgerold in je koude handen, gaf ze vol van liefde aan je mee voorgelezen in ieders bijzijn, momenten van ons samen, ons twee. Datgene wat ik opschreef, wilde dat het voorgoed bij je bleef, een onuitputtelijke bron van inspiratie is wat ik daar nu vaak aan beleef. Als een wichelroede gebruik ik mijn pen, zorgvuldig hier mijn woorden zeef. Aangeboren of ongenadig als ik mijn ogen er voor sluit, hiermee voortleef. Het lijkt op erfgoed, hemelse neerslag, het laat stof opwaaien, mij weer de nodige stof geeft, mijn innerlijk licht laat oplaaien. Jij hebt altijd gevoeld dat ik wel wat zou worden, iets zou zijn, schrijven mijn emotie, mijn verwondering, niet zomaar een lijn. En als donderslag bij heldere hemel word ik vandaag weer geraakt. Kijk naar mijn spiegelbeeld en denk, voel, ik heb het zelf zo gemaakt! Dag lieve pap, bedankt omdat je me nog altijd weet te bereiken... raken...

Voor haar... en na zoveel jaar. In een oogwenk zoals dit bedenk ik, zie ik, lees, leer en beleef ik nog steeds. Wat ze zonder woorden zegt in zo’n ogenblik, je hoeft elkaars taal niet te spreken om te begrijpen. “Take a look through my eyes’’ Ogen waarin ik alles kan lezen liefde , woede , angst en gevaar. Blik van, ik hou van je, bewezen? Verbazing van het is waar! Ogen volgen scherpzinnig bij het spreken tussen al haar mensen, eigen of niet, onderling tonen veelal de gebreken of stralen van liefde en verwondering. Ogen die haar karakter verraden open , warm en zo vurig spontaan. Blikken die soms in waanzin baden vaak biddend dicht gaan. Ogen die vochtige verhalen van verdriet , emotie of geluk. stil maar in alle verstaanbare talen vertellen zonder enige opsmuk.. Ogen als spiegels van het leven weerkaatst de ziel afleesbaar in haar blik waar alles in wordt weer gegeven van geboorte tot ooit haar laatste snik. En al is ze spreekwoordelijk gezien mijn moeder niet. In een ogenblik liet ze me inzien dat zij me als haar dochter ziet.

26-12-1999 Alweer 15 jaar geleden dat ik op deze voor hem zo speciale dag afscheid nam van deze voor mij zo bijzondere man ‘’Papa... Soms zijn ook mijn woorden overbodig, heb ik alleen weer een hemels klein gebaar nodig. Om je aan te duiden wat ik innerlijk bedoel, of hoe eenzaam ik mij dit moment zo zonder je voel. En als mijn woorden dan even blijven steken, wat ik misschien al wel veel eerder had moeten uitspreken. Klopt het wat mij opnieuw de juiste toon aangeeft, mijn hart te laten spelen hoe ik mijn leven met je heb beleefd. Kan ik ze je misschien toch nog zacht toe fluisteren, of kun je ook zonder nog steeds zo intens goed naar me luisteren? En als mijn ‘uitgesproken’ woord wederom tekort schiet, hoop ik stilletjes dat je nog steeds van mijn sprekende muziek geniet. ©WW 26-12-2014 Toen gaf ik je stilzwijgend maar inwendig schreeuwend mijn woord. Nu weet ik dat mijn stil geschreven, soms gezwegen woord. Vaak meer zegt dan mijn hardop gesproken woord. Vandaag geef ik je opnieuw mijn woord(en) Hoop ik als je kind de ster(ren) van de hemel te koken Voor mijn kinderen , je kleinkinderen zoals we altijd samen deden Titel ‘’papa... van Stef bos...

Born to be Wild... Tropenjaren Lange haren Wilde haren Maar diepgeworteld In de kern Van haar hoofd In haar geest Al zijn ze al jaren Kortgewiekt Zal ze altijd Zolang ze kan Geestig en gewiekst Wild enthousiast Doorgroeien Born to be Wilma... ©WWwords 1994

Dream On... In mijn dromen speel ik de hoofdrol ben ik de ster van het spel het sprookje dat ik mijzelf graag vertel. Maar in mijn fantasie breng ik altijd mezelf het hoofd op hol. In mijn dromen weet ik waar ik van hou heb niets te verliezen geef me er aan over om niet te hoeven kiezen. Maar in mijn fantasie, ben ik steeds de enige, die gek word van dat getover. In mijn dromen stijg ik boven alles uit er naar toe rende de werkelijkheid kende die mijn fantasie zocht verlangen en hartstocht, om mezelf te geven. hoe fantasierijk ook, al is het maar voor even... ©WWwords 14-7-2016 Vanaf mijn balkon in Orta S.G Een dromerig vastgelegd moment Voor mij een opname van grote waarde

Ritme van haar hart. Geschreven woorden kunnen vurig opzwepen onbedoeld vloeien als haar onbeschrijflijke gevoelens hun indrukken op papier achter laten niet hard gezegd. Vaak onregelmatig wat haar ritmisch hart daadwerkelijk voelt zeggen wil, mag want haar stille druppels zijn niet altijd te begrijpen zij ze liever dood laat bloeden omdat men niet echt leest. ©WWwords

Hoofd in de wolken, met beide benen op de grond.

Poëzie, voor mij als muziek van de lucht. Kan niet zonder lucht, en niet zonder muziek. When the Lady Smiles. Als ze lacht verdwijnt eenzaamheid achter gesloten ogen slaan aders in de maat van haar hart. Als ze lacht muziek ervaart als beloning voor het kloppende gevoel waar levend ritmische stromingen haar lentezon wakker schudden. Als ze lacht loopt deze liefde met haar weg over podiums van weleer lyrisch beschrijft ze de momenten zingt zonder valse noot. Als ze lacht lach dan terug zonder haar vals te bespelen dan zorgt haar eigen muziek voor een volmaakt ritme. ©WWwords 26-11-16 Photo ©Eigengeraaid