Tijd, bijna het enige vanzelfsprekende in onze tijd.
Waar we vaak allemaal massaal aan voorbij rennen.
Totdat je erbij stil moet staan, hoeveel tijd je nog hebt.

Yesterday's the past, tomorrow's the future…
but today is a gift. That's why it's called the present…

‘Time Is Running Out...

Voor een tijdje
luister ik naar het getik van mijn klok
en toch is het stil in de kamer
zo stil was het nooit
ik kijk je aan
zoekend in je ogen
naar een antwoord
die ik nergens zie staan
het is te donker
geen licht wat schijnt
geen maan te zien
denkbeeldig fluister ik zacht
misschien raak je me wel kwijt
kwijt aan de tijd
verbaasd kijk je me aan
ziet schijnbaar mijn duistere kant
en je voelt hoort, begrijpt
die gedachte maakt me bang
ons bang
laat je nog een keer bij me
tot ver in het donkerste
hoekje van de nacht
je windt mijn klok op
laat het een tijdje harder tikken
je neemt heftig, geeft
ik geef heftig, neem
zoals altijd... tijd
geef een laatste kus op je mond
tast over je ruwe wang
adem langs je oor
tot je langzaam uit mijn zicht verdwijnt
niet weggaan, toe, wacht
verslagen draai jij je om
sluit wanhopig mijn ogen
hoop voor een seconde dat tijd verzacht
luister naar het getik van mijn klok
dan lijkt het niet meer zo stil
als ervoor
en ga ik er deze keer samen met de tijd vandoor
voor een tijdje?

©WW 2-12-2014 01.30

Tijd drijft... tijd vliegt... en soms rennen we eraan voorbij
Maar neem altijd... tijd, anders neemt tijd een loopje met ons