Ze is even weg, ver weg, erop uitgetrokken, ook diep in zichzelf.
Ze zal nog scherper terug komen, omdat het haar nu pas diep raakt.

Falling to pieces...

Scherp gebroken
vlucht ze niet meer gehaast
grote stap genomen
geen tijd voor stilte
zwijgend geschreeuw
angst voor dit gedeelte
val haar niet aan
hier is ze niet voor gekomen
kijkt maar ziet niet
de pijn van afgrijzen in haar ogen
hoopte dit te voorkomen
bezitterig verlangen, liefde onherkenbaar
zij die eeuwig in de verdediging schiet
zijn glazige beschonken blik
strakke mond blindelings gestaar
het nooit aan zien komen
hard geraakt
te laat afwerend gebaar
opnieuw weer dat verstikkende gevoel
maakt het blind stilzwijgend heel
maar het is zo zoek
loze beloftes loze leuze
nooit zijn bedoeling, nooit zijn doel
heeft ze dit op haar geweten
en heeft ze altijd geweten
dat haar uiteindelijke keuze
alles breekt, kraakt
brengt weer kleur
vult haar leegte op dit doek
draait zich ijzig om
alles in haar staakt
ze zal er nooit meer in belanden
mist een zo belangrijk deel
ziet nu pas goed wat er mis is
voelt zich zo ontzettend stom
gewelddadig wellustige mannenhanden
koud in haar rode hart, blauw in haar gezicht
vernederd, gebroken tot op het bot
het aangepaste beeld
overgelaten aan haar lot
zoveel warmte wat ze mist
daar is het gat van de deur
vlucht naiëf in de belofte van andere valse handen
weet nu wel wat er zo aan scheelt
mis is met haar, ligt het aan haar?
wat ze doen moet
haar hart, opnieuw extra ruwe randen
na het opmaken van deze balans
ook een open boek
moet een keertje dicht
zo gebroken zo enorm stuk
verdwijnt in gedachten vol goede moed
grote stap is daar zo gemakkelijk genomen
nooit eenzaam maar vaak alleen
hoofd leegmaken en hart luchten
dit was de uitgelezen kans
ze gaat nu maar eens heen
weg op zoek naar haar eigen geluk
maar zal ze zich ooit nog eens geheel
kunnen geven en laten vangen
door handen die heftig beminnen
en zonder geweld echt naar haar verlangen
van waardigheid beroofd
naar buiten de eeuwige schone schijn
van binnen de eeuwig brandende angstige pijn
ziet dit als het beste uitzicht
schrijven als een vluchtig vluchten in haar hoofd
als een open boek zo open
maar gaat vaak ongelezen
met een klap weer dicht
gebroken maar scherper

©WWwords