Als al mijn breekbare tranen nu een glazen trap konden bouwen
Al mijn mooie herinneringen aan jou die eeuwig betrouwbare brug
Dan klom ik even in je besloten beschermende waas hoog in de hemel
Want bij jou kon ik echt alles kwijt, hoef geen blad voor de mond te nemen


‘’See Me Feel Me Touch Me Heal Me…

web van vingers
dun, ragfijn doch sterk
zoekend, bang ben ik allang niet meer

zij vragen iedere
keer om een open contact
mijn handen pakken je lijntje zacht vast

je lieve geest wil
alleen maar niet geheel
duidelijk meer op mijn netvlies verschijnen

terwijl jouw netwerk
toch zo met mijn nerven is verbonden
dat zelfs je stervend beeld ongeschonden blijft voor mij

tot jij straks weer opnieuw verdwijnt
in de voor mij nog wazige wereld van hiernaast
als een bijna onsterfelijk blad hier rustig zwaaiend zonder haast

©WWwords