Nights in white satin never reaching the end
Letters I've written never meaning to send
Beauty I'd always missed with these eyes before
Just what the truth is I can't say any more
Cause I love you

Nights In White Satin.

Begraven in het schemer van binnen
ramen open, de gordijnen zijn dicht
lichamen verstrengeld op satijnen lakens
zich aan ‘t verwonderen, over zijn schouder
vangt haar blik een glimp op van zijn liefde.

Wat zich daar binnen verder afspeelt
is enkel haar verhitte verbeelding
gevoed door een beeld niets weten van
haar onbewuste rijm in een jaargetijde
dat zich onmiskenbaar herfst noemt.

Vermoeid, uitgeblust van haar schrijven
zorgt nachtelijke wind voor een moment
op een inval van de gesloten gordijnstroken
betovert de maan, uitnodigend wit lachend
voor een satijnen streling op het laken
waarop ze mocht verblijven


Prachtige Single van: The Moody Blues "Nights In White Satin"
Van het album: ''Days of Future Passed'' 10 november 1967