Ieder jaar schrijf ik een lentegedicht,
alleen werpt deze een ander licht.
Misschien zie ik het te duister,
door mijn aan huisgekluister.


You want it darker?

Voorjaarslicht dringt binnen
in een sombere gang
van voorbije donkere dagen
en komende onzekerheid.

Waarin geen plaats leek
voor aanzwellend vogelgezang
wat nu de boventoon
blijkt te voeren.

Al vertelt de natuur
heus geen nieuw verhaal
zuchtend onder dit zwaar juk
ons zo vaak gewaarschuwd.

Luiden sneeuwklokjes zacht
in een van vrijheid
beroofde wereld
die vanaf nu gesloten lijkt.

Waar frisse bladeren
dansen in schonere lucht
ze tuimelen, luisteren wel
naar de helse stille storm.

Zon en schaduw
me blijven verleiden
in hun tango van begeerte
lente omhels me,vrij met me.

Maar ik ben bang, als ik me
té lang te buiten blijf gaan
voorjaarslicht niet
tot me zal doordringen.

©WWwords 20-3-2020
Titel Leonard Cohen.