No more words.

Omhuld door waterige sluiers
Ziet ze slechts mijn schim
En mijn verbeelding
Vult het beeld snel verder in
Loop op mijn tenen
Houd mijn adem in
Uit angst te verdrinken
In te diepe druppels
Geschreven in eigen wasem

Wachtend op zinnigheid
Hoor ik ieder woord
Zonder iets te zeggen
Wordt verbeelding stuk gesmeten
Wat de werkelijkheid doorboord
Raam, spiegel van mijn waan
In honderdduizend scherven
In elk druppel blinkt een traan
Als scherpe waanzin ingesleten

Voor het verlies van een illusie
Voor elke scherf in mij
Vallen een voor een de sluiers
Komt ze langzaam naderbij
Ik in haar verloren
Verliest zij zich in mij
Niets meer te verbergen
Schenk gehoor
Aan de leegte in mij

©WWwords