Met me meegereisd in mijn hart
Met me meegewandeld in gedachten
Met me mee gehuppeld aan mijn handen

Langs het tuinpad...

In het heden
Wandelen langs de route
Van mijn verleden
Waar gedachten rennen
In de verte drijven
Richting een tijdloos eiland
Waar benen struikelen
Over bungelende stelten
Van een tienjarige geest
Die huppelen op steigers
Waar de tijd even stil lijkt te staan
Zo hoop dat nog veel stappen
Mijn gedachtegang vaak terugtrekken
Naar hedendaagse wandelgangen
Langs verstilde tuinpaden
Om zo de weg die hij me ooit heeft gewezen
Naar mijn juiste pad, te blijven volgen
Met en in een lichamelijk omhulsel
Wat met mijn natuurlijke tijd meeloopt
Vaak met sprongen vooruit
Om soms een stapje terug te nemen
Maar een geest herbergt
Die jeugdig door huppelt
Aan de hand van haar verleden
In het heden

©WWwords 18-8-2015

Een foto uit ‘Tijd drijft en zoveel meer...
Gemaakt tijdens mijn stille gedachtegang
45 jaar na de eerste spannende wandeling in 1970
Buiten onze grenzen, mijn grens van camping naar Orta