Langzaam héél langzaam open ik mijn ogen…
Het is nacht, ik lach bijna cynisch natuurlijk is het nacht…
Rechts van me het lege blad wat me bijna smekend aankijkt…
Zwicht bij haar blanke lege vragende blik... vul me met je woorden…

Candlelight

De nacht trekt over daken,
zwaar dansend in de lucht.
De nacht is als mijn laken,
zwart , ben wakker ik zucht.

Pen danst samen met de wind,
schrijft geruisloos in de nacht.
Letters zoals ‘t, het duister zint,
branden in bij kaarslicht zacht.

Woorden dieper dan het duister,
van boven wat geblakerde schijn.
Schijnt op mijn blad,als ik fluister,
nacht verzacht mijn wakker zijn.

Ik brand nog een laatste kaars
schrijf, luister en zie vol geduld.
Hoe mijn blad bij licht zo schaars
zich weer met warme druppels vult.


©WWwords