Dans is de poëzie der voeten
Zoals muziek poëzie van de lucht is
Wie met beide benen op de grond staat
Komt nooit een stap verder, even wat luchtigs

‘’Happy Feet...

kan maar geen genoeg krijgen van mijn voeten
als een blinde lees ik met mijn vingers
het stille verhaal van hun enorme reislust
en al lijken ze nog zo ver van me vandaan
bijna onderdanig
blootsvoets bewandel ik alle wegen
zonder dat ze zich van mij verwijderen
moe keer ik dan soms langzaam op mijn buik
rugzijde als een lang hoofdstuk uit een boek
spel met gesloten ogen, luister met gespitste oren
laat eens wat rijmen met gekrulde tenen
al lezend tussen de regels van mijn benen
bladerend in de atlas van mijn brein
lijkt het net of eigen vingers
mijn lijflied hebben beschreven
eerst viel het mij als een klank te binnen
later als beeldspraak op mijn tong
herhaal wat ik heb gestameld
in vloeiende bewoordingen
al wrijvend over vermoeide voeten
die zich niet snel op hun teentjes getrapt voelen
omdat ik, hoe ondoordacht ik soms ook kan zijn
mijn onderdanen nooit zal vergeten
weet hoe ze van leer kunnen trekken
ik ze daar maar wat graag in voorzie
we er zo weer gelikt en gelakt uitzien
alles weer op mijn pootjes terecht komt
en we onze gezamenlijke reis kunnen hervatten
waar ik... we maar geen genoeg van krijgen


©WWwords