31. okt, 2016

“Sky Above Me, Earth Below Me, Fire Within Me.”

Foto gemaakt na de olijvenpluk,
waarna nog wat gorbezzelo geplukt.

 

Raccolta delle olive con le mie stagiste.
Veder la loro gioia e curiosita sotto un albero di olivo con il sole italiano non ci sono parole per descriverlo.

Oggi la raccolta delle olive e iniziata con un sole stupendo.

Rina e Wilma con la loro curiosita hanno reso allegra e spensierata questa nuova esperienza.

Quanta emozione nei loro occhi.

 

 

 

Nee… het is zeker met geen pen te beschrijven.
(Al begint mijn lieve vriendin zelf al aardig op een foodblogger te lijken!)

Maar ja, voor mij nog steeds onbeschrijflijk.
En niet alleen door de verrijkende ervaring van gisteren.
Die we vanmiddag wilde gaan afsluiten in de fabriek.
Om daar onze opbrengst in puur vloeibaar goud te laten smeden.
(Helaas was deze gesloten)

Nee, maar door alles wat ik heb mogen leren.
Mogen doen in alle vertrouwen geschonken, maakt me opnieuw emotioneel.
Hieruit blijkt ook, je bent nooit te oud om te leren.

En dat je van fouten leert. Maar ook de kans krijgt om ze te maken om te leren.
Dit mijzelf weer vertrouwen gaf, om te koken voor oude en nieuwe vrienden.
Ik echt groeide van het moment waarop ‘’mijn kapper’’ hier zei...
Ik spreek geen Engels, maar ik ga je zoenen voor wat je hebt gekookt.
Voor mij geen groter compliment om dit van iemand te horen...
Opgegroeid in een land waar saamhorigheid aan tafel hoog in het vaandel  staat!

En nu na ruim 300 foto’s te hebben gemaakt, waar er vast nog bij zullen komen.
Heb ik ook afgesproken met Simona, dat ik eenmaal thuis hier opnieuw door heen wandel.
Al hebben beelden meestal geen woorden nodig.
Wil ik toch graag mijn gevoel en ervaringen onder woord zien te krijgen.
De kans krijgen, om de kans die ik heb gekregen te beschrijven.
Ik hoop in het Nederlands, Engels en Italiaans!
Omdat dit mijn leven,gevoel zo enorm verrrijkt heeft, en mijn rugzak zo intens gevuld.

Heus, geloof me, het was een ommekeer voor mijn geest, ziel en lichaam.
Mijn lichaam die het best af en toe liet afweten, waar mijn geest sterker van werd.
Waardoor mijn lichaam de kracht had om door te gaan.
( en laat ik wel zijn... heb nog nooit zulke strakke kuiten en billen gehad)
En mijn ziel? Letterlijk en figuurlijk gevoed!
Maar één ding is en blijft een feit!
Sla de handen in elkaar en het verlicht het werk...  het vele, vele werk!
Mijn ziel heeft verrijkt... want tijdens de olijfpluk waren mijn gedachten zo leeg.
Zo enorm leeg dat na een uur van bijna kinderlijke uitgelatenheid...
De stilte diepe indruk op me maakte.
Want de stilte kwam niet langer van buitenaf, maar diep van binnen...

Deze voor nu ook even laat vallen.
terwijl ik mijn handen in elkaar knijp,
voordat ze hier weer zwaaien... tot ziens!?