25. apr, 2015

Onbegrensd is de snelheid der tijd... Seneca

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn papa op zijn Vespa!


En als door een Vespa ...wesp gestoken!

Kreeg ik dit cadeau vandaag als verrassing onder ogen

Weet mijn engel me met de snelheid van deze angel te raken

 

 

Onbegrensd is de snelheid der tijd... Seneca

 

Ergens schijnt er ook een foto rond te zwerven van mij achterop zijn oude solex,

maar dit is vast zijn verjaardags verrassing voor mij.
Wat maakt dit beeld me in deze fase van mijn leven onmetelijk blij.

Of het zo moest zijn drijft er ineens zoveel boven water bij mijn afronding van Tijd drijft.

Ik weet al bij welk gedicht van hem... ik deze foto van hem ga plaatsen.

Natuurlijk ben ik net zo gek als hij op reizen, koken  boeken, en woorden...
Natuurlijk heb ik meer karaktertrekken van hem, hoe kon ik nu schrijven van niet?

Papa ik lijk steeds meer op jou!

 

Ze schrijft graag liefdevol haar woorden maar...

Ze zou geen vrouw zijn of er volgt een ... maar

Ze is echt niet zo’n doetje zoals sommige dachten?!

Wat iemand ooit aan me vroeg: ben je net zo soft als de woorden die je schrijft.

Ik zal jullie mijn antwoord maar besparen.

Soms vliegt niet alleen haar pen behoorlijk uit de bocht!

 

Komt ze weer bij zinnen al brengt ze met deze zinnen

wel een behoorlijke deuk in haar zogenaamde softe image.

Want haar eigen motor loopt ook zeker warm voor motoren.

Kan ze spinnen als een poes, maar bij tijd en wijle ronken als de tijger los is in haar tank.

Rijbewijs binnen no time in the pocket en zo blij met haar

eerste hoog op de poten  citroën oldtimer <3

Na heel veel plezier te hebben gehad van mijn rode puch maxi

bij elkaar gesprokkeld met mijn zuur verdiende centjes van mijn zaterdagbaantje bij de Hema.

Wat een eeuwigheid zou hebben gekost, als op een middag mijn vader niet met een

zelfvoldane glimlach zei: het is tijd dat je die roestbak (lees fiets) van je eens een poetsbeurt geeft.

Ik mopperend naar de schuur liep, want tegenstribbelen had geen zin,

en daar stond de bordeaux rode beauty me tegemoet te glimmen.

Ik draaide me om en ik weet niet meer wie er van ons drie nu het hardst stond te glimmen!

Hij had bedacht dat als ik op de helft zou zitten, hij de rest zou bijlappen.

Levenslessen in spaarzaamheid en kostbare momenten die je nooit vergeet!

 

Waar ik pas echt mijn 'kop'  in de wind leerde gooien?

Was bij de motorrijlessen in de tropen in het regenzeizoen.

Dat leert je gruwelijk rijden op twee wielen,

en met beide benen op de grond landen. Letterlijk!

Lessen en examen samen voor 300 antil maar met de duvel op mijn h(w)ielen.

Oude auto’s lekken daar olie en regen maakt het net zo glad als een ijzeldag in Nederland.

Hij heeft ook en dat deed hij niet snel gevraagd of ik die lessen niet even op de lange baan kon schuiven.

Ondanks de relaxte rij stijl waar over het gehele eiland  bijna alleen maar 50 gereden mocht worden toch veel ongelukken, en ook ik kwam niet onder een totall los uit.

Mijn oude opeltje ingeruild voor zo’n grote amerikaan, en dan tuffen en puffen met een marlboro op de lippen, lachen... behalve bij het tanken, dat kreng slurpte meer dan ik pffff

Deels had ik btw al stiekem leren motor rijden op de 250cc van mijn eerste vriendje, achteraf gezien levensgevaarlijk, één van de weinige keren dat mijn vader mij op de hielen zat.

Nou heb ik een reputatie dat mijn stelten snel zijn, maar geen benen die sneller waren dan die van mijn vader.

 

Allebei  sportfanaten, mijn eerste snelheid echte PK’s bereikte ik op de blote ongezadelde heen en weer schuivende schouders van Mocca, mijn vierbenige liefde in de manege  aan de Schelmseweg.

Daartussen ligt een hele sportgeschiedenis, maar waar we samen verzot op waren was de GP.

Ieder jaar togen we opgetogen naar Zandvoort toen daar de F1 nog gereden werd. De rustige man leek wel op Dr. Jekyll and Mr. Hyde, geen cruise control had hem in het gereel kunnen houden of mij...  en op de weg weer de kalmte zelf, hij wel...

Een oude slipcursus heeft me twee jaar geleden  vlak voor de vakantie nog gered van een wegvliegende band van een vrachtauto, de sporen zijn nu nog op de weg zichtbaar.

Ik was behoorlijk van slag, maar ook onder de indruk van de woorden van de bestuurder van de auto achter me... achter me!

Dus of ik reed weer eens te hard, ben nogal een flitsend voorbeeld.

Hij in het bezit van een niet te misselijke audi zei : als u niet zo adequaat (bah bah auditaal) had gehandelt waren we hier niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen... of hij ietsie te zacht?

Ik achteraf moest huilen omdat ik voor het eerst was vergeten dat het die dag mijn vaders verjaardag zou zijn geweest, hij was niet vergeten...  vergeten mij weer in de goede positie te manoeuvreren.

Mijn tenen krullen graag, ja ook om het gaspedaal, zodra ik mijn schoenen aan de kant gooi al ben ik daar bijna net zo gek op, gaan mijn voeten hun eigen leven leiden zodra mijn handen het stuur raken. Ooit zo'n smoes gehoord?

Krult er een glimlach rond mijn lippen die met dezelfde snelheid hangt zodra er weer  een flitsend bewijs van mijn voorbeeldig rijgedrag in de brievenbus hangt.

Ach, ooit zijn we samen naar Hockenheim, Monaco en Monza geweest, een toetje echt smullen. Ik weet wat nog niet betekent dat ik daar een voorbeeld aan moet nemen.

Zelfs op zijn sterfbed hebben we samen in serene stilte naar een grandprix gekeken.

Een van zijn laatste heldere dagen en zo enorm op zijn qui vive, ik zag hem gewoonweg ouderwets meeschakelen.

Max verstappen wat zou hij daar van smullen, ach wat,  hij smult er gewoon van!

Krijg ik zo langzamerhand ook grip op de grond onder mijn voeten

en controle over mijn eigenaardige eigenschappen... langzamerhand

Ground Control to Major Tom
Take your protein pills and put your helmet on

Ground Control to Major Tom
Commencing countdown, engines on

and counting...  tot tien Wil! als je nonchalant in de auto stapt...

en krult er een glimlach bij het zien van deze foto om mijn lippen...

weet ik hoe hij zou kijken als ik mijn schoenen op de achterbank gooi...

door de bocht zal scheuren alsof de duvel me weer eens op de hielen zit...

 

Onbegrensd is de snelheid der tijd en drijft tijd ons hoe dan ook weer bij elkaar!

En ondanks dat mijn liefde voor snelheid xxl is gaat mijn voorkeur uit naar small.

 

 

Zeg ik tot... snel en wens jullie een fijne meivakantie van mij!