25. nov, 2014

Even zegt ons gevoel... we hebben even geen woorden nodig

Voor haar... mijn lieve extra gevoelige meisje

 

 

 

 

 

 

‘’Feelings...


Het ene moment gelukkig en blij
Opeens omgeslagen naar boosheid en verdriet
Gemengde gevoelens die omgaan in mij
het zit van binnen, niemand die het echt ziet.

Gemengde gevoelens
De ene keer vrolijk de andere keer niet
Gemengde gevoelens
Hoe kan vrolijkheid ineens omslaan naar verdriet
Gemengde gevoelens
Leven in de wolken en dan opeens in de hel
Gemengde gevoelens
Ik kan ze niet meer volgen, ze gaan me veel te snel

Zo van iemand houden, het verliefde gevoel
Opeens is het weer over, en is de liefde een eindeloos doel
Opeens zie je hem niet meer zitten en is hij uit je hoofd
En een paar dagen later is je hart toch weer door hem beroofd


Je beste vrienden, zo goed te vertrouwen
Zo blij en gelukkig, dat je ze kent
En dan opeens denk je niet meer op ze te kunnen bouwen
Ze doen net alsof je een vreemde voor ze bent


Je ouders zo lief, geweldig ze willen alles voor je doen
Ze staan dag in, dag uit aan je zij
De andere dag krijgen ze geen zoen
Want degenen die jouw leven verpesten dat zijn zij

Elke dag weer die gevoelens
Elke dag weer het gevecht met wat voel ik nou echt?
Elke keer weer mensen ontmoeten
Die je laten donderen, net als jij aan ze bent gehecht!
Hoe weet ik nou wat ik moet voelen?
Hoe moet ik weten hoe mensen hun woorden bedoelen?
Waarom moeten mijn gevoelens zo verschillend zijn?
Ik wil dat het stopt, want ik voel teveel en het doet zo’n pijn!

 

 

©WW 25-11-2014

 

Mama!! Ik dacht dat je me niet begreep, soms zegt mijn stil geschreven woord meer
dan mijn hardop gesproken woord.

En even hebben we helemaal geen woorden nodig.