8. okt, 2014

De wereld is een open podium... pluk je dag

Nippend aan een wijntje met een geur en smaak waar zelfs mijn geheugen van barst zit ik weer veilig en wel aangekomen in de warme omarming van mijn thuis, mijn tweede thuis, te luisteren naar al het gekrakeel om me heen.
Alles in me barst als een te rijpe druif, zoals ook bijna mijn hart, en als die beste peer van een dokter (Peereboom!) mijn hartslag nu zou voelen, zou die zeggen: zie je dot dat dotteren en branden was nog niet zo’n slecht idee, ze brand weer volop. Ja, hij zegt dat gewoon tegen me.
Snap nu waarom dat peertje ( zo noemt hij mijn te kleine hart) zo vaak in vuur en vlam staat! Branden!!! Brrrrr, verschrompel nog bij de gedachte, maar hij had gelijk, De enige duurzame schoonheid is de schoonheid van het hart, en mijn zuinige waakvlam brandt weer.

Langzamerhand ontwaakt hier het beest ook weer in me, raast mijn rode levensvocht met een bloedgang door mijn aderen als ik een wel heel bekend monsterlijk geluid hoor, een hand woest door mijn haar woelt, twee me optillen alsof ik een veertje ben, een mond me kust waardoor ik me bijna een veertje voel... bijna

Giorgoooo please, één rondje, nee nee geen rode wijn meer, ik wil jou, neeehhh , jouw rode monster grrr... en ik weet als geen ander hoe ik hem kan overhalen, want hij is als een grote broer, misschien te beschermend, beschermend omdat hij weet dat ik misschien met een natte vinger over te halen ben, zwak ben als zijn beste vriend, alleen maar weer naar me wijst, wind ik hem toch om mijn vinger.

En voordat ik het weet zit ik met rode wangen op zijn rode Ducati Monster voor een duivels rondje, want hij kent mijn helse liefde voor snelheid, mijn uitlaatklep, hij kent me, hij kende mijn vader. En niet alleen onze passie voor de geur van alleen maar heerlijk eten maar ook van verbrande olie. Wat me wel met een glimlach even terugwerpt in de tijd dat we ik denk zo’n 15 jaar waren Giorgo toch dacht hmm ik maak een kansje, en met een lucifer op mijn linkerpols spelenderwijs een G tekende, laaiend was mijn vader omdat die letter ging ontsteken en letterlijk inbranden! Het afliep met een sisser en een koude douche, ook voor hem want ik had mijn hart allang aan zijn best vriendje verloren.

Eenmaal terug op het terras valt de vermoeidheid als een beschermende warme deken over me heen terwijl mijn tot leven gewekte brein overuren maakt... hier altijd iets met me doet, met mijn grijze massa speelt als een stout kind dat uitschiet met gekleurd krijt. Ik gniffel nu al naar wat er zich afspeelt in mijn brein, de sensualiteit is hier gewoonweg altijd onzichtbaar voelbaar aanwezig en...

Ik lach naar de mensen om me heen waar ik van hou, steeds vaker naar verlang omdat ik in eigen land geen eigen familie meer heb en dit voelt zo als eigen, zelfs hij die stilzwijgend en goedkeurend knikkend, zijn hand bewust zacht op die van mij legt en aanschuift, voelt goed.

En ik glimlach inwendig verder naar de woorden die dansen in de gekleurde bochten van mijn grijze brein, pak mijn tablet om ze al schrijvend hun vrijheid te geven, en om die terugkerende grijze sluier die om me heenhing van me af te gooien en te vervangen met de rode gloed die me nu omringt... omringt van warmte, vriendschap en liefde.

Ondanks dat ik het merendeel zelf heb moeten doen, nog zal moeten doen, goed alleen kan zijn, maar net als ieder ander vriendschap, liefde nodig heb, zal ik een illusie nooit meer de leegte in mijn hart laten vullen.

‘’Nobody’s wife...

Al drinkend, schrijvend en fantaserend aan mijn vino
Zit ik weer veilig tussen mijn vrienden op een terrasje in la bella Italia
Gniffelend gluur ik het passerende volk vol verlangen na
Dat mag op het plein rond de mooie duomo
Rij daar straks vurig op mijn geleende rode Ducati Monster rond
Om daarna weg te scheuren in mijn gehuurde vuurrode Ferrari
Zich beide zo bewust van hun goed gevormde kont
Intussen vult La strada zich ook met goed geklede heren
Zal het natuurlijk ook nooit afleren
Om even subtiel als onnozel te claxoneren
Schalks knipogend naar een goed ogende man
Achteloos likend likken langs mijn lippen
Want lekker stuk roepen snapt hij toch niks van
Wip heen en weer van de slappe lach en de lol
Als ik ineens denk aan de woorden lekker wippen
Of zijn dat juist woorden wat we ze als eerste leren?
Geef snel gas want ik schiet nu hikkend helemaal vol
Die hier eeuwig hangende sensualiteit heet liberta
En geldt oh oh ook zeker voor ons vrouwen
We kunnen wat sissen en flirten, het is me een lieve lust
Er wordt dan ook heel wat afgekust
Zonder zich in te houwen
Maar psstttt luister lieve dames groot en klein
We moeten onze geheimen wel wat geheimzinniger bewaren
Want al is het herfst, begeef je al sluipend op dit jachtterrein
Gebruik je snelle onderdanen, maar laat je geremdheid niet te snel varen
Sensueel! Kun je niet beter op de kronkels van de weg letten?
O Trevi, spring in gedachten vast in je fontein
Gas geven in de bochten van mijn onbegaanbare brein is fijn
Zal proberen mijn hersenspinsels op één rechte lijn te zetten
Maar Ja! La vita è bella, mijn leven is mooi, voel me weer alive
Ben voor even uitgeraast, uitgeraced, op dat terrasje afgekoeld
Mijn benen netjes over elkaar heen geslagen, ogen neer geslagen zoals bedoeld
Maar zal grinnekend om me heen gluren en denken ben... nobody’s wife

En na een toch nog warme en zwoele nacht eerste nacht hoor ik in de verte...

Wilma! Cara...

Wilmaaa en de bekende uitspraak die ze vroeger al gekscherend over de camping achter me aan riepen.
Klaar met mijn voorbereiding voor zondag, klap mijn tablet dicht, en kijk in een paar jongensachtige lachende ogen die me toch weer verleiden tot het aannemen van een glas, me amusant en liefdevol een amuse voert die regelrecht naar mijn hart koerst

Realiseer ik me op dat moment dat ik in het bezit ben van iets heel kostbaars...
Ik heb meerdere mensen lief, opgesloten in de kamers van mijn hart zonder dat ik ze bezit...
En degene die in het bezit is van mijn onvoorwaardelijke liefde, houdt dat, zonder mij te bezitten...
Niemand die mij belet om de deuren van die kamers in mijn hart op een kiertje te zetten om zo wat liefde te geven, mijn lichtje laat schijnen.

Hier bijna één met het land, redelijk geaard, maar uit de grond van mijn hart,
de enige die ik mijn hart, mijn levensvrucht geheel toevertrouw en die het op handen mag dragen...
is mijn dokter, een boom van een vent, een echte goede peer dokter Peereboom!

Ik pluk verder... Carpe diem!!