16. sep, 2014

Eigenlijk... een beetje verslagen verslag...

 

Toen ik naar de tropen verhuisde gaf men mij een raad en die was.
Laat je boeken en foto's opslaan want door de klamme temperatuur
zullen ze er alleen maar van achteruit gaan.
En ik? Ik sloeg die raad in de bijna eeuwig waaiende Passaatwind.

Kon me wel voor mijn kop slaan!!
En zoals zo vaak kon ik ook deze keer op de blaren zitten want wie zijn billen brandt...

Een brand maakte korte mette met mijn in de wind geslagen raad.
En al staan de meeste jeugdherinneringen gebrand op mijn netvlies.
Toch heb ik geen foto's meer van die tijd, en als door toeval, of het viel me toe.
Kwam ik in één van mijn eerste dagboeken een fotootje van me tegen.
Ik brand bijna van nieuwsgierigheid als ik naar haar kijk
en denk hé mag ik wat vragen ken je me nog een beetje... en ze lacht alleen maar...

en ik denk ineens terug aan het brandende moment, waarom ik mijn woorden in ballingschap heb vrijgelaten... vrijgelaten uit hun grijze benauwde gevangenis zonder echte tralies... water en vuur was het daar bovenin altijd in dat hoofd... en nog is ze niet uitgeblust!!