Beeldverslagen...

31. okt, 2016

Foto gemaakt na de olijvenpluk,
waarna nog wat gorbezzelo geplukt.

 

Raccolta delle olive con le mie stagiste.
Veder la loro gioia e curiosita sotto un albero di olivo con il sole italiano non ci sono parole per descriverlo.

Oggi la raccolta delle olive e iniziata con un sole stupendo.

Rina e Wilma con la loro curiosita hanno reso allegra e spensierata questa nuova esperienza.

Quanta emozione nei loro occhi.

 

 

 

Nee… het is zeker met geen pen te beschrijven.
(Al begint mijn lieve vriendin zelf al aardig op een foodblogger te lijken!)

Maar ja, voor mij nog steeds onbeschrijflijk.
En niet alleen door de verrijkende ervaring van gisteren.
Die we vanmiddag wilde gaan afsluiten in de fabriek.
Om daar onze opbrengst in puur vloeibaar goud te laten smeden.
(Helaas was deze gesloten)

Nee, maar door alles wat ik heb mogen leren.
Mogen doen in alle vertrouwen geschonken, maakt me opnieuw emotioneel.
Hieruit blijkt ook, je bent nooit te oud om te leren.

En dat je van fouten leert. Maar ook de kans krijgt om ze te maken om te leren.
Dit mijzelf weer vertrouwen gaf, om te koken voor oude en nieuwe vrienden.
Ik echt groeide van het moment waarop ‘’mijn kapper’’ hier zei...
Ik spreek geen Engels, maar ik ga je zoenen voor wat je hebt gekookt.
Voor mij geen groter compliment om dit van iemand te horen...
Opgegroeid in een land waar saamhorigheid aan tafel hoog in het vaandel  staat!

En nu na ruim 300 foto’s te hebben gemaakt, waar er vast nog bij zullen komen.
Heb ik ook afgesproken met Simona, dat ik eenmaal thuis hier opnieuw door heen wandel.
Al hebben beelden meestal geen woorden nodig.
Wil ik toch graag mijn gevoel en ervaringen onder woord zien te krijgen.
De kans krijgen, om de kans die ik heb gekregen te beschrijven.
Ik hoop in het Nederlands, Engels en Italiaans!
Omdat dit mijn leven,gevoel zo enorm verrrijkt heeft, en mijn rugzak zo intens gevuld.

Heus, geloof me, het was een ommekeer voor mijn geest, ziel en lichaam.
Mijn lichaam die het best af en toe liet afweten, waar mijn geest sterker van werd.
Waardoor mijn lichaam de kracht had om door te gaan.
( en laat ik wel zijn... heb nog nooit zulke strakke kuiten en billen gehad)
En mijn ziel? Letterlijk en figuurlijk gevoed!
Maar één ding is en blijft een feit!
Sla de handen in elkaar en het verlicht het werk...  het vele, vele werk!
Mijn ziel heeft verrijkt... want tijdens de olijfpluk waren mijn gedachten zo leeg.
Zo enorm leeg dat na een uur van bijna kinderlijke uitgelatenheid...
De stilte diepe indruk op me maakte.
Want de stilte kwam niet langer van buitenaf, maar diep van binnen...

Deze voor nu ook even laat vallen.
terwijl ik mijn handen in elkaar knijp,
voordat ze hier weer zwaaien... tot ziens!?

26. apr, 2016

 

 

 

Na een half jaar was het weer zover!
Opnieuw boekpresentatie in Amsterdam,
van het derde tevens laatste deel van Erotica!
Genoten van deze frisse maar roodkleurige dag,
een bont gezelschap, hun verwarmende woorden.
Waar ik het spits mocht afbijten met het volgende...!

 

 

 

 

Onuitgesproken fantasieën

Handen op jouw borst
Een woordeloos... van jou!
Wachtend op wat komen gaat
Lust in overgave gevangen

Mijn mond langs je kaak
Zo in je grip
Donkere oogopslag
Lust geblinddoekt gevangen

Mijn fantasie, jouw opdracht
Perfectie is je middel
Voldoening het doel
Lust in satijn gevangen

Mijn handen verstrengeld
Jouw vingers kneden
Houden zo met stevige touwtjes
Lust in vertrouwen gevangen

Handen op jouw borst
Een woordeloos... mag ik van jou?
Een kreun verhoogt de climax
Lust in liefde gevangen

©WWwords

18. dec, 2015

 

 

ZZo in de wolken met mijn vurige DRUPPELS!
In een stroomversnelling, mijn nieuwe BUNDEL!

 

 

 

Na mijn tweede bundel ‘’Ritme van mijn hart’’

had ik in mijn diepste dromen niet kunnen verwachten

dat ook deze zo’n kloppend ritmisch vervolg zou gaan krijgen.

Mijn nieuwe bundeltje, een mengeling van diep opgedoken gevoelens.

Op het oog misschien simpel, maar met de vloeiende naam: DRUPPELS!

Met een inwendig hart dat tot mijn en hopelijk tot jullie verbeelding spreekt.

 

Want ...

Waar ik wederom in mijn zee van druppels ten onder dreigde te gaan.

Wierp aquaZZ mij opnieuw op professionele wijze haar reddingsboei toe.

Zo mijn golvende ritmische woorden op de juiste wijze wist te stroomlijnen.

Zodat ik aan passie, mijn drijvende kracht druppelsgewijs gehoor kon geven.

 

Maar ...

Met één groot verschil.

Ondanks dat ik weer graag met haar in zee ben gegaan.

Heeft ze me toch in het diepe gegooid. Mijn eigen diepte.

Me al hengelend de nodige uitdagingen voor ogen houdend.

Nadat ik haar bevlogen had aangegeven hoe enthousiast ik was over de gevleugelde uitvoering van de verzamelbundel PIJN...

Waar ik, na meegedaan te hebben aan een (mijn eerste) gedichtenwedstrijd.

Ook in mocht verschijnen na een spannend selectie.

Toen ik deze uitgave eenmaal in handen had was ik verkocht!

Dacht zo wil ik mijn woorden ook eens uit laten geven, uit handen geven.

Laten binden, zodat ze eenmaal in andere handen voor een band zorgen.

 

Vooral na haar woorden ...

Voor iemand zoals jij die schrijft mét beeld is dit heel bijzonder.

Maar woorden zonder beeld leven in beeld in het hoofd van de lezer!

Daar waar ik voorheen al schrijvende mijn woorden bij een beeld schets,

de lezer nu lezende zijn eigen plaatje bij mijn beeldvorming laat schilderen.

 

Met mijn druppels die blijven sijpelen uit het ritme van mijn hart.

Hoe hard ik ook getracht heb tegen mijn stromingen in te zwemmen.

Hoort deze beat net zo hard bij mij als de golvende lijnen van mijn hart.

 

Niet dat alles alleen op verbeelding gebaseerd is.

Hier vloeit kleurloze waarheid door getinte fantasie,

waar zacht verlangen zich mengt met harde waarheid.

 

Woorden nog altijd graag laat samenvloeien met een geliefde songtitel.

Klopt mijn hartslag nog steeds op dezelfde golflengte als muziek v^√ <3

Soms zacht vaak onstuimig maar net zo onregelmatig als mijn eigen wijs.

 

Degene die graag een exemplaar via mij zouden willen ontvangen.
Kunnen deze alvast reserveren via een Mail, WA of PB
en ik ZZorg voor een persoonlijke druppel.

 

Bedank ik Angelique mijn uitgeefster
opnieuw uit het diepst van het ritme van mijn hart

Is mijn bundel(s) vanaf NU te bestellen via uitgeverij aquaZZ

 

http://www.aquazz.com/Webwinkel-Product-133220279/Druppels-|-Wilma-Walraven.html

 

 

 

 

 

 

27. okt, 2015

 

 25-10-2015

In een hoekje van Café Eijlders te A’dam nog even stilletjes oefenen.

Om bij de presentatie aanwezig te zijn van de tweede bundel van Erotica.

Waaruit ik twee van mijn drie opgenomen gedichten heb mogen voordragen.

Koos voor o.a degene waar ik eerder dit jaar met liefde mijn zwijgen mee verbrak.

 

 

 

Als zij haar zwijgen zwijgend tegenspreekt
haar geschreven woord hier weer liefde fluistert
schreeuwen haar gevoelens niet lief te hebben zonder


‘’Let's Talk About Love...

 

als mijn lichaam spreekt

heb me lief

streelt mijn zucht je zachtjes

strijkt je adem eroverheen

 

als trillingen van mijn mond

vibreren in de lucht

vangen jouw kussen ze op

meeslepend in al hun diepte

 

als handen

mijn gebogen lijf vinden

zoeken plagende lippen

de kromming van je nek

 

als vingertoppen

zachte dijen strelen

schrapen nagels

over harde schouders

 

als bewegingen

in elkaar overlopen

ik niet weet waar ik begin

en waar jij eindigt

 

als we ons golvend

geheel bloot geven

bedekt echte liefde

onze pure naaktheid

 

als ik mij rechtop roer

omdat diep in mij zich

iets explosief verplaatst

tot ver in mijn wezen

 

als dit naar jou ontsnapt

je najaagt tot op het bot

beiden vrijend bevrijd vloert

contouren vloeiend kloppen

 

is het alsof

mijn zucht je zachtjes streelt

je adem eroverheen strijkt

lichamen zeggen ik heb je lief...

 

©WWwords

 

Bundel vanaf nu te bestellen.

 

 

29. sep, 2015

Burning Heart...

 

Ik geef het toe...

Ben vandaag niet uit bed te branden!

En terwijl ik dit schrijf is het alsof er zich langzaam een beeld vormt.

 

Een beeld van, waarom ik altijd met een bepaalde drang  schrijf met beeld.

Verdrietig denk aan de laatste post op facebook.

Waardoor er meteen een siddering door me mee heenschiet, aangewakkerd door een soort van onderliggend smeulend vuur. Verlangend om eindelijk te kunnen losbreken, losbranden.

 

Waarom heb ik daar nooit eerder aan gedacht?

Al die beelden die me zo op het netvlies staan gebrand, maar hoe je er ook tegen vecht.

Door de tand des tijds ook daar vervagen, of door het onwillekeurig te blokkeren?

Beelden van al die jaren van mij van daar, van hem van haar... verbrand.

Nee, niet door mij, maar door een brand.

 

Ik mis ze nu zo erg...

 

Het bankje vooraan bij de camping waar ik altijd als een idioot aan voorbij rende.

Haar voor het eerst op zag zitten met een glimlach die ik veel later pas zou begrijpen.

Tegen hem opbotste, hem (sorry) mopperend klootzak noemde, wat hij helaas schaterlachend verstond en maar meteen voor me vertaalde, tja, een onuitwisbare eerste indruk laten we maar zeggen.

De kleine baai, de lange latten, luchtbedzwemwedstrijden naar dé overkant, gitaarles bij kampvuur, eerste stiekeme motorles, beelden met lachende mensen zo breed...weggevaagd.

Maar als ik graaf in mijn gedachten, vooral na mijn laatste wandeling, voel ik haar speelse tik op mijn wang, zijn eerste poging na smoke on the water om zijn hartstocht met een zoen te blussen, zijn laatste poging om... en ach... enz enz enz hartenkreetjes die ik even vurig moest spuien...

Beelden, hoezeer ik ze ook mis om doorheen te bladeren, mijn geest blijft naar ik hoop nog even jong.

Hoe zeer het gemis en het verdriet ook nog even zal zijn om haar bij het volgende bezoek niet echt meer te kunnen zien, haar speelse tik te moeten missen, het echte thuiskom gevoel te moeten gaan missen, hoe oud ze ook heeft mogen worden... het gemis is te jong, doet nog zeer.

Is haar geest tot het einde toe jong gebleven en dat zal me tot het einde toe bij blijven in mijn beeldvorming...

 

Terwijl ik rustig doorwandel in deze kreukels van mijn geest.

Druppels vloeien uit mijn hart waar ze even spetteren op mijn wang.

 

Ben ik vandaag echt niet vooruit te branden.

Ben ik al dat verdriet en gemis van deze maand een beetje moe.

Ja, ik geef het toe...