Zonder beeld

25. okt, 2020

Zijn de kleine dingen …



Melancholisch staar ik voor mij uit

genietend van de kleurenpracht

een paddenstoel die ontspruit

bladeren de aarde bedekken, zacht.



Beukennoten overal

knarsend onder mijn schoen

kastanjes in een vrije val

terwijl ik struin door mijn plantsoen.



Ik geniet intens van herfstkleuren

geuren, voordat die gaan vervagen

kan me hier zalig mee opbeuren

er verdwijnt al zoveel deze dagen.



De natuur gaat over in rust

bomen kaal, de mensen grauw

ze lijken ook wel uitgeblust

maar groei keert terug, onthou!

Die het doen …



©WWwords 25-10-2020
Klein nieuw herfstdruppeltje

13. jul, 2020

Ondanks verplichte afstand
ben je heel dicht bij mij
al voelt dat niet zo.

Huidhonger.

Te lang onaangeraakt
net als haar
lege bladzijden.

Hongert zij
naar huid en haar,
én hem.

Aanraken wil ze,
smaken proeven
voelen.

Zijn huid is hard
maar warm
stilt, sust, kust.

Haar honger
volmondig
en verslindend.

Haar pagina
weer smaakvol
gevuld.

©WWwords
coronatijd 2020

11. jun, 2020

Con Te Partirò.

Mijn gehele wezen zweeft er al.
Tijd om even afscheid te nemen.
Buiten mijn boekje te gaan,
gebogen over geschept papier.

Om levendige hoofdstukken,
en zoveel meer... in Tijd drijft.
Opnieuw vloeiend, vast te leggen
Gekleurd op vele vellen wit.

Daar waar nachtverlangens,
en luchtige pennenstreken,
ditmaal verbeelding omzetten.
Achter alinea's vol dagdromen.

23. mei, 2020

Eenvoud is het laatste
Waar een mens aan denkt
Als men als een gek op zoek is
Naar het geluk wat rijkdom heet
Terwijl eenvoud voor het grijpen ligt

30. apr, 2020

Niet verslagen
Sla ik de bladzij om
Een beetje aangeslagen

‘’Turn the page...

soms kan ik
de wereld niet meer raken
wat anderen van mijn bloot gegeven
geschreven beeldvorming maken

hun werkelijkheid
gezien door mijn ogen
vol fantasieloze verharding
laat me zo bedrieglijk onbewogen

geen enkele affiniteit
om toe te treden tot dit spel
dat in hun ogen fair play heet
dit gaat me werkelijk even te fel

alle diepgang verdwenen
stiltes worden niet gehoord
serene naaktheid niet gezien
geen enig benul van mijn woord


Titel van Metallica
(originally by Bob Seger)